Bijen in de tuin.

Een verhaal van een imker, dat het imkeren bij zijn geboorte heeft meegekregen. Generaties lang spelen bijen een belangrijke rol in onze familie. Vanaf het voorjaar tot in het najaar ben ik met bijen bezig en ik weet altijd wel weer iets te vinden waardoor ook een volgend seizoen weer een boeiend jaar mag gaan worden. Door dit verhaal wil ik collega imkers laten meegenieten van mijn ervaring.

In begin juni werd ik gebeld ivm een zwerm in een boom, omdat de eigenaar op vakantie was, werd ik door de oppas gebeld. Via verschillende bronnen heeft zij mijn nummer gekregen en belde mij met de mededeling: er zit een hele grote tros bijen in de boom, kun jij deze weghalen.

Daar zeg ik geen nee tegen, maar ik wilde wel graag weten waar ik dan moet zijn.

Mantinge; ik woon in Assen en dat ligt nu niet direct bij elkaar in de buurt. Ik vroeg de oppas wanneer zij de tros met bijen voor het laatst had gezien, dat was ondertussen een paar uur geleden. Het was een warme dag in de kans was groot dat de bijen weer waren vervlogen en ik vroeg de oppas eerst nog even te kijken voor ik die kant op zal gaan. Na ongeveer 10 minuten belde zij terug met de mededeling; alle bijen zijn weg, hoe kan dat? Wij hebben hier nog een tijdje over gesproken. In het gesprek vertelde zij, dat er al een jaar een grote groep bijen in een boom zat. Mijn nieuwsgierigheid werd groter en het gesprek langer. Wij hebben het gesprek beëindigd en zij zal de eigenaar vragen of ik even een keer kon komen kijken.

De hele zomer had ik niets gehoord en ik was het in alle drukte ook weer vergeten.

In september toen ik mijn bijen van de heide haalde was het weer nog goed, maar na een tijdje werd het guur en winderig. Op een dag (eind september) werd ik gebeld door de eigenaar van de boom met bijen. De boom (kers) was stuk gewaaid, alle takken lagen er af. Hij wilde de kersenboom graag verwijderen, maar er zaten bijen in en dat vond hij een probleem. Hij kreeg niemand zo gek om de kersenboom te kappen met al die bijen. Ik vroeg de man hoe de boom er uitzag en wat verder zijn bedoeling was, nou dat was kort en krachtig het ding moest gewoon weg.

Ik had altijd al belangstelling voor een mooie stam met bijen en ik zag hier een buiten kansje. Wij maakten samen een afspraak op 1 oktober en hij zal zorgen dat er iemand met een zaag zal zijn. Op de bewuste dag trok ik naar Mantinge, met karretje, trekzaag en wat klein gereedschap. Na eerst te hebben kennis gemaakt, zijn wij naar de kersenboom gaan kijken.

Het was een prachtige rechte stam van ongeveer 4 meter hoog en direct onder de kruin zat een gat, waar bijen af en aan vlogen, zwaar beladen met stuifmeel en honing. Gezien de bijen activiteit en de buiten temperatuur moest het wel een groot volk zijn. Voor mij was het heel snel duidelijk, deze kersenboom wil ik graag mee naar huis. Er waren een paar problemen, de man met motorzaag was verhinderd en de eigenaar moest ook weg ivm een ernstige ziekte van zijn schoonmoeder. Dat was niet het enige, de kersenboom heeft een doorsnee van ongeveer 50 centimeter, ik ken kersenhout en weet hoe hard en taai dat kan zijn.

Daar stond ik dan alleen, maar het was zeker een uitdaging en ik wilde niet zonder boom naar huis. Om 10 uur ben ik met zagen begonnen en gelukkig klopte mijn voorgevoel. De bijen in de boom zijn ruimte nodig en gezien de veelheid aan bijen deed mij vermoeden dat de boom van binnen hol moest zijn. Gelukkig dat was juist, na ongeveer 8 centimeter zagen voelde ik een andere structuur. Voordat ik was gaan zagen had ik het vlieggat dicht gemaakt. 4 Meter boom verplaatsen is te zwaar, daarom heb ik een deel (met bijen) van de kersenboom genomen. Na een tijd zagen wist ik het belangrijkste deel te laten vallen, met groot geweld stortte de stam op de grond. De restanten van de kruin waren erg zwaar ik kon er nog geen kant mee op, dus heb ik boven het nest de kruin er verder afgezaagd. Al draaiend heb ik de stam op mijn karretje gekregen. Er bleef nog een hele stam staan met mooie structuren. Ik had verder geen tijd, want ik moest ook nog aan het werk (late dienst). Onderweg weer naar huis vreesde ik met grote vreze, dat de bijen te lang opgesloten zullen zijn en door de grote val alles binnen in de stam kapot zal zijn. Met deze gedachten een dikke 30 kilometer terug rijden geeft heel wat stress. Thuis heb ik snel een plekje gezocht en de stam er neer gezet. Het was ondertussen 14 uur en ik moest om 15 uur op mijn werk zijn, dus maar snel omkleden, eten en de bijen even met rust laten. Om 14.30 uur heb ik de bijen vrij gelaten, toen ik de prop uit het vlieggat haalde was het opvallend rustig en er kwamen een paar bijen uit het gat en verder niets. Ik kneep hem als de ziekte, maar ineens ging de zon schijnen en er vielen waarschijnlijk wat warmte stralen in het gat even later vlogen zij volop. Ik kon niet blijven kijken, mijn plicht riep. De volgende dag was het mooi weer en er was veel activiteit rond de boomstam. Gelukkig dit was allemaal goed afgelopen, de vorige eigenaar belde en was blij dat het goed was gegaan. Na een dikke week begon mijn gevoel weer te spreken, die onderstam daar kan ik natuurlijk ook wel iets mee en mijn creativiteit sloeg weer op hol. Ik belde de man weer op en vroeg hem wat hij verder met die onderstam van de kersenboom ging doen. Het was geen enkel probleem als ik deze weg kwam halen, dus ging ik met frisse moed, met mijn karretje, trekzaag en klein gereedschap op pad. Ik begon met frisse moed te zagen, maar de boom was bij de grond heel wat minder hol. Het heeft mij dan ook heelveel moeite gekost, dit deel mee naar huis te nemen. Thuis heb ik er nog een plak afgezaagd, dit moet als deksel dienst doen. Ik heb de stam verder van binnen uitgehold, dit lukte tot een diepte van 60 centimeter. Het gat heb ik vierkant gehouden, waarna ik er raampjes in heb gemaakt. De raampjes zijn 18 centimeter breed en 60 centimeter lang, 5 raampjes naast elkaar.

De boven- en onderstam van de kersenboom staan nu voor mij te pronken in mijn tuin.

In de onderstam wil ik in het nieuwe seizoen een zwerm plaatsen